Lopend Beeld

Lopend Beeld, een tentoonstelling van kunst en animatie, hanteert een letterlijke definitie van het begrip animatie: ziel, adem, maar ook ‘tot leven wekken’. Lopend Beeld brengt een keur aan uitingen hiervan: getekende-, digitale- of stopmotion animaties op 8mm, videoprojectie of monitor, interactieve animatie of VJ-kunst. Daarnaast ook audio/visuele installaties en bewegende objecten. Lopend Beeld richt zich hiermee niet zozeer op de ‘betere’ animatiefilm (zoals het Holland Animatie Festival dat in de andere jaren doet), maar op de rol van de animatie in de hedendaagse kunst.
Animatie heeft zich geëmancipeerd, en is kunst geworden die op zichzelf kan staan. Een kunstvorm die soms vitaler lijkt dan videokunst, minder afhankelijk van wat er ‘in het echt’ te zien is. Soms ook zijn het net bewegende schilderijen.


lopendbeeld1

Jan Robert Leegte en Edo Paulus


Tussen 2oo1 en 2007 werd de tweejaarlijkse tentoonstelling in vier edities georganiseerd, met steeds als basis Nieuwe Vide. Soms werd ook uitgeweken naar andere locaties zoals De Lichtfabriek, Studio Grasland of de kapel van het Rosenstoch, allen te Haarlem. Curatoren waren Martijn Lucas Smit en Joost Pollmann, organisator van De Stripdagen, publicist en Volkskrant-recensent, in de derde editie versterkt door Manon Bovenkerk.


lopendbeeld2

Martha Colburn


De vier edities brachten een keur aan animatiekunstenaars naar Haarlem, met onder meer:

Han Hoogerbrugge, Peter Luining, Nils Mühlenbruch, NobodyHere, Martha Colburn, Yvonne Fontijne, Jan Robert Leegte, René van Corven, Tomas Schats, Sandro Setola, Persijn Broerssen en Margit Lukacs, Francien van Everdingen, Eko Nugroho, Erik Olofsen, Jochem van der Spek en Le Dernier Cri.





lopendbeeld3